Jak niwelować zmarszczki nakątne u dorosłych?

Zmarszczki nakątne u dorosłych zdarzają się niezwykle rzadko. Tego typu cechę fizjologiczną można obserwować przede wszystkim u niemowlaków. Czasami jednak – z różnych przyczyn – zmarszczka nakątna jest widoczna także u ludzi dorosłych. Czy trzeba ją leczyć? W jaki sposób można się jej pozbyć?

Zmarszczka nakątna – podstawowe informacje

Zmarszczka nakątna to specyficznie wyglądający fałd skóry, który zakrywa przyśrodkowy kąt szpary powiekowej niedaleko grzbietu nosa. Ciągnie się od górnej do dolnej powieki, gdzie ostatecznie się wygładza i zanika (niekiedy bieg zmarszczki jest odwrotny – od dolnej do górnej). Fałd tego rodzaju może nie być objawem choroby. W przypadku niektórych ludzi jest to naturalna cecha fizjologiczna. Tak jest np. u Azjatów – większość z przedstawicieli tej rasy posiada zmarszczkę nakątną. Co prawda rasa kaukaska raczej nie cechuje się tego typu fałdem, jednakże może się zdarzyć, że ktoś urodził się ze specyficznym defektem.

Zmarszczka nakątna u dorosłych – czy może się pojawić?

Zmarszczka nakątna to cecha wrodzona. Oznacza to, że można ją zauważyć już po urodzeniu. Później się nie wykształci. Jej powstanie związane jest z zahamowanym rozwojem twarzy. Chrząstki i kości nosa nie zdążyły jeszcze prawidłowo się uformować, dlatego kawałek skóry przesłania kącik oka. Właśnie dlatego zmarszczka nakątna jest typową cechą wcześniaków. Prawie każde dziecko urodzone przed terminem ją posiada. Zmarszczka tego typu może także świadczyć o różnego rodzaju chorobach wrodzonych. Zauważa się ją m.in. u dzieci z zespołem Downa, z FAS, z zespołem Turnera, zespołem Klinefeltera oraz zespołem Ehlersa-Danlosa. Zmarszczka nakątna jest również charakterystyczna dla rzadkiego zespołu kociego krzyku. To choroba, której charakterystyczny symptom (oprócz specyficznej budowy oka) stanowi wydawanie przez dziecko dziwacznych dźwięków przypominających miauczenie kota.

Wszystkie powyższe informacje doprowadzają do bardzo prostego wniosku – błędem jest zakładanie, że zmarszczka nakątna pojawi się w wieku dorosłym. To cecha wrodzona, związania z rozwojem płodu, dlatego osoby dojrzałe nie muszą się jej obawiać. Oczywiście zmarszczka nakątna u dorosłych może występować. Będzie to jednak związane z niewyleczeniem defektu w dziecięcych czasach.

Jak wyleczyć zmarszczkę nakątną?

Zmarszczka nakątna powinna zniknąć sama z siebie, gdy dziecko będzie starsze. Właśnie dlatego nie powinno się jej leczyć we wczesnych etapach życia malucha. Wraz z kształtowaniem się chrząstek i kości nosa fałda skórna pomału zanika – aż do całkowitego wygładzenia. Tego typu polecenie okulisty mogą usłyszeć rodzice, którzy podejrzewają wystąpienie u swojego dziecka zeza. Zmarszczka nakątna sprawia, że patrząc na buzię pociechy mamy wrażenie zezowania. Tymczasem maluch widzi wszystko prawidłowo. Tego typu stan określany jest w medycynie jako zez pozorny.

Jeżeli dziecko nie „wyrośnie” ze zmarszczki nakątnej i – pomimo dojrzałego wieku – nadal je posiada, wówczas należy zastosować odpowiednie leczenie. Okulista podczas badania musi dokładnie zmierzyć zmarszczkę nakątną i szparę powiekową (długość i szerokość). Konieczne jest także sprawdzenie, czy po odciągnięciu skóry uwidacznia się prawidłowy kąt. Lekarz zbada także, czy szpara powiekowa może się domykać. W wyniku wszystkich analiz (należy również przeprowadzić pełne badanie okulistyczne obu oczu) można dobrać metodę leczenia.

Najczęściej zmarszczkę nakątną usuwa się za pomocą zabiegu chirurgicznego. Operacja pozwala na całkowite pozbycie się fałdu – zobacz artykuł. Co ciekawe, zabiegi są wykonywane nie tylko przez okulistów. Mogą się ich podjąć także chirurdzy plastycy. Współczesna plastyka pozwala na dobór różnych metod pozwalających na pozbycie się zmarszczki – trzeba je jednak wybierać indywidualnie. Nie jest jednak możliwe wyleczenie fałdu botuliną.

Kategorie: