Autyzm a zmarszczki nakątne (zdjęcia)

Autyzm jest specyficzną chorobą, której nie da się rozpoznać od razu po urodzeniu. Zwykle jej objawy stają się widoczne dopiero w okresie przedszkolnym, kiedy dziecko wchodzi w relacje z rówieśnikami i musi zacząć po części samo radzić sobie w społeczeństwie.

Zmarszczka nakątna – co to?

Zmarszczka nakątna jest zauważalna pomiędzy górną a dolną powieką. Zaczyna się w przyśrodkowym kącie szpary powiekowej, a na dolnej wygładza. Można ją porównać do kształtu powiek, jakie posiadają Azjaci – mają oni specyficznie zwężone powieki, co w ich przypadku jest zupełnie normalne, to po prostu cecha mieszkańców kontynentu. Jeśli trudno sobie wyobrazić, jak wyglądają zmarszczki nakątne, zdjęcia prezentują je najlepiej. Można też przywołać w pamięci obraz osoby o urodzie azjatyckiej i przyjrzeć się jej oczom.
Trzeba też dodać, że czasami zmarszczki nakątne występują u zdrowych ludzi jako cecha dziedziczna po przodkach Azjatach albo też jako cecha charakterystyczna danego człowieka. Nie mają wtedy nic wspólnego z chorobą, ale jeśli ma się takie życzenie, można je usunąć za pomocą zabiegu chirurgicznego i pozbyć się ich na zawsze.

Zmarszczka nakątna a autyzm

Zwykle zmarszczka nakątna u dzieci oznacza, że cierpią one na choroby genetyczne. Do takich należą: zespół płodowy, zespół Downa, Turnera, zespół alkoholowy czy zespół kociego krzyku. Czasem występuje też u wcześniaków i znika samoczynnie bez konieczności wykonywania zabiegów chirurgicznych oraz przy tzw. zezie pozornym u dzieci – sprawia ona wrażenie występowania zeza, mimo że tak naprawdę go nie ma. Także przy występowaniu autyzmu mamy do czynienia z takim objawem.
Ponieważ zmarszczka nakątna może sugerować, że u dziecka występuje jakaś choroba genetyczna, dobre jest udać się do lekarza na konsultację. Dzięki temu będzie można w pełni przekonać się, czy faktycznie istnieje jakiś problem. W przypadku autyzmu jest to o tyle ważne, że pozwoli w miarę wcześnie odkryć, że dziecko jest częściowo niezdolne do interakcji społecznych.

Zmarszczki nakątne – zdjęcia

Zmarszczka nakątna, mimo że można ją opisać jednoznacznie, nie w każdym przypadku wygląda tak samo. U każdego człowieka przybiera swój charakterystyczny wygląd, który jednak odróżnia go od innych osób. Różne jej kształty najlepiej przedstawiają zdjęcia.

Czy usuwać zmarszczkę nakątną?

Zwykle, jeśli dziecko nie jest chore na poważną chorobę genetyczną i nie jest wcześniakiem, zmarszczka nakątna znika samoczynnie. W przypadku autyzmu jest to raczej wykluczone, ponieważ jest to jedna z wypadkowych tego rodzaju schorzenia. Trzeba ją zaakceptować. W porównaniu z innymi przypadłościami tej choroby zmarszczki nakątne są najmniejszym problemem i nie ma powodu, by się nimi jakoś szczegółowo zajmować. Są po prostu wyznacznikiem choroby i zwracają uwagę na to, że coś może być nie tak ze zdrowiem danej osoby. Nie trzeba też nic z nimi robić, tym bardziej, że czasem występują nawet u całkowicie zdrowych ludzi i nie sprawiają im większych problemu.

Zmarszczka nakątna u dziecka może sugerować, że jest ono chore na poważną chorobę genetyczną. Dlatego konieczne jest udanie się do lekarza w celu wykonania niezbędnych badań, a także po to, aby na podstawie obserwacji mógł on stwierdzić jednoznacznie, czy problem faktycznie istnieje. Może ona sugerować na przykład autyzm, a im wcześniej postawi się taką diagnozę, tym szybciej przystosuje się dziecko do codziennego funkcjonowania wśród ludzi.

Kategorie: